ଅଲିମ୍ପିକର ଇତିହାସ

ପ୍ରାଚୀନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ କ୍ରୀଡ଼ା ୭୭୬ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବରେ ଗ୍ରୀସର ଅଲିମ୍ପିଆଠାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଏହି କ୍ରୀଡ଼ା କେବଳ ଏକ କ୍ରୀଡ଼ା ପ୍ରତିଯୋଗିତା ନଥିଲା, ବରଂ ଏହା ଏକ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ମହୋତ୍ସବ ମଧ୍ୟ ଥିଲା । ପ୍ରତି ଚାରି ବର୍ଷରେ ଥରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିବା ଏହି ସମୟକୁ 'ଅଲିମ୍ପିଆଡ୍' କୁହାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଏଥିରେ କେବଳ ସ୍ବାଧୀନ ଗ୍ରୀକ୍ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳୁଥିଲା । ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଏହି ଖେଳ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିବା ମନା ଥିଲା । ଆଥଲେଟ୍‌ମାନେ କୌଣସି ଆଧୁନିକ ଉପକରଣ ବିନା ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ଶକ୍ତି ଓ ସମାନତାର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା । ଏଥିରେ ଦୌଡ଼, କୁସ୍ତି, ମୁଷ୍ଟିଯୁଦ୍ଧ, ରଥ ଦୌଡ଼,  ବର୍ଚ୍ଛା ଚାଳନା ଏବଂ ପେଣ୍ଟାଥଲନ ଭଳି ପ୍ରମୁଖ ଖେଳ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା । ଏହାପରେ ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ବାରୋନ ପିଏରେ ଡି କୁବର୍ଟିନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଧୁନିକ ଅଲିମ୍ପିକ୍ କ୍ରୀଡ଼ାର ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ୧୮୯୬ ମସିହାରେ ଗ୍ରୀସର ଏଥେନ୍ସଠାରେ ପ୍ରଥମ ଆଧୁନିକ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ପ୍ରଥମ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ୧୪ଟି ଦେଶର ପ୍ରାୟ ୨୪୧ ଜଣ ଆଥଲେଟ୍ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି କ୍ରୀଡ଼ା ୧୮୯୪ ମସିହାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଅଲିମ୍ପିକ୍ କମିଟି ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେଉଛି । ୧୯୦୦ ମସିହାରେ ପ୍ୟାରିସ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ପ୍ରଥମ କରି ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବାର ଅନୁମତି ମିଳିଥିଲା । ୧୯୨୪ ମସିହାରେ ଫ୍ରାନ୍ସର ଚାମୋନିକ୍ସଠାରେ ଶୀତକାଳୀନ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ  ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିବା ବେଳେ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଆଥଲେଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାରାଲିମ୍ପିକ୍ କ୍ରୀଡ଼ାର ଶୁଭାରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ପରେ ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଯୁବ ଆଥଲେଟମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ଯୁବ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ଆରମ୍ଭ କରାଗଲା । ଅଲିମ୍ପିକ୍ ପ୍ରତୀକରେ ଥିବା ପାଞ୍ଚଟି ପରସ୍ପର ସହ ଜଡ଼ିତ ରଙ୍ଗୀନ ଚକ୍ର ମହାଦେଶଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଏକତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ । ଆଧୁନିକ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ ମୁଖ୍ୟତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ବନ୍ଧୁତା, ଶାନ୍ତି ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ଏକତା ଭଳି ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିଥାଏ ।