ପେଟ ପାଇଁ ସବୁ ନାଟ

ଆଈ ମାଆ କାହାଣୀ ପେଡିରେ ଏଭଳି ଅନେକ କାହାଣୀ ଥାଏ ଯାହା ଆମକୁ ମଜା ଗପ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନେକ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ । ସେହିଭଳି କାହାଣୀ ହେଲା ପେଟ ପାଇଁ ସବୁ ନାଟ, ଏଥିରେ ଆମ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତ୍ୟେଙ୍ଗ ସମ୍ପର୍କରେ ଖୁବସୁନ୍ଦରଭାବେ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଛି ।

ଆମ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ ଥିବା ଆଈମାଆ କାହାଣୀ ପେଡ଼ିରୁ ଆସିଥିବା ଏହି ଅତି ରୋଚକ, ପାରମ୍ପରିକ ତଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶିକ୍ଷଣୀୟ ଗପ ‘ପେଟ ପାଇଁ ସବୁ ନାଟ’ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମ ମାନବ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗର କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷତା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାରସ୍ପରିକ ନିର୍ଭରଶୀଳତାକୁ ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଓ ପ୍ରାଞ୍ଜଳ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ମଣିଷକୁ ସହଜରେ ଏକ ବଡ଼ ଜୀବନ ଦର୍ଶନ ଶିଖାଇଥାଏ। କାହାଣୀ ଅନୁଯାୟୀ, ଗୋଟିଏ ସମୟରେ ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଏକ ବିରାଟ ଆଲୋଚନା ସଭା ବା ବୈଠକ ବସିଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ନିଜ ନିଜର ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟର ସମୀକ୍ଷା ତଥା ତଦାରଖ କରୁଥିଲେ । ନିଜକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରତିପାଦିତ କରି ନିଜ ନିଜର ପ୍ରଶଂସା ଗାନ କରୁଥିଲେ । ମାତ୍ର ଏହି ଆଲୋଚନା ଭିତରେ ଯେତେବେଳେ ଶେଷରେ ପେଟର ପାଳି ପଡ଼ିଲା, ସେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗମାନେ ଏକ ସ୍ୱରରେ ତା’ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ବଡ଼ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିଲେ । ଯେ ପେଟ ନିଜେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମ କିମ୍ବା କାମ ନକରି କେବଳ ଗୋଟିଏ ଜାଗାରେ ଆରାମରେ ବସି ରହୁଛି ଏବଂ ବାକି ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ ହୋଇଥିବା ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟକୁ ଏକାକୀ ବସି ବସି ହଜମ କରୁଛି। ଏହି ଇର୍ଷା ଓ ଅଭିମାନ ଗୁଣ ଯୋଗୁଁ ସବୁ ଅଙ୍ଗମାନେ ମିଶି ପେଟକୁ ଉଚିତ୍ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଏକ ଜିଦ୍‌ ଧରିଲେ । ଏଣିକି କେହି ପେଟକୁ ଆଦୌ ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗାଇବେ ନାହିଁ ବୋଲି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ । ଯାହା ଫଳରେ ପାଦ କହିଲା ସେ ଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ ପାଇଁ ଆଦୌ ଚାଲିବନି, ହାତ କହିଲା ସେ କଷ୍ଟ କରି ରୋଷେଇ କରିବନି କି ପାଟି ପାଖକୁ ଆହାର ନେବନି, ପାଟି କହିଲା ସେ କୌଣସି ଜିନିଷ ଚୋବାଇବନି କି ଖାଇବନି ଏବଂ କାନ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ମିଳିବା ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି କଥା ଶୁଣିବନି ବୋଲି କହି ନିଜ ନିଜର ନିତ୍ୟଦିନିଆ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅସହଯୋଗ ଭିତରେ ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଦୁଇ ଦିନର ସମୟ ବିତିଗଲା, ମାତ୍ର କୌଣସି କାମ ନକରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ରାମ ନେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ହଠାତ୍ ସବୁ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ଧୀରେ ଧୀରେ ନିସ୍ତେଜ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ହାଲିଆ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଶରୀରରୁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ହ୍ରାସ ପାଉଥିବା ଦେଖି ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କଲେ ଯେ କୌଣସି ପରିଶ୍ରମ ନକରି ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଏଭଳି ଦୁର୍ବଳତା କାହିଁକି ଗ୍ରାସ କରୁଛି। ସମସ୍ତଙ୍କର ଏଭଳି ବିକଳ ଓ ଅସହାୟ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଶେଷରେ ମୁଣ୍ଡ ସବୁ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗକୁ ପୁଣି ଏକାଠି କରି ଆଉ ଏକ ଜରୁରୀକାଳୀନ ବୈଠକ ଡାକିଲା । ସେଠାରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରାଇ ପେଟର ପ୍ରକୃତ ମହତ୍ତ୍ୱ, ଅବଦାନ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଗମ୍ଭୀରତାର ସହ ବୁଝାଇ କହିଲା ଯେ, ବାହାରକୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ସୁଚାରୁରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଚାଳିକା ଶକ୍ତି ଓ ଜୀବନୀ ଶକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡ଼ିଥାଏ। ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ପେଟ ମାଧ୍ୟମରୁ ହିଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ସମଗ୍ର ଶରୀରକୁ ଆସିଥାଏ; ତେଣୁ ଶରୀରର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅଂଶ ସୁସ୍ଥ, ସବଳ ଓ ଜୀବନ୍ତ କେବଳ ପେଟର ସକ୍ରିୟତା କାରଣରୁ ହିଁ ଅଛନ୍ତି । ତେଣୁ ଯଦି ତାକୁ ସମୟ ଅନୁସାରେ ଆହାର ବା ଖାଇବାକୁ ନଦିଆଯିବ, ତେବେ ପେଟ ସହିତ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ଏହାର  ପରିଣାମ ଭୋଗିବେ। ମୁଣ୍ଡର ଏହି ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଭ୍ରମ ଦୂର ହେଲା ଏବଂ ସେମାନେ ବୁଝିପାରିଲେ ଯେ ପେଟ ପାଖରୁ ହିଁ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ରକ୍ତ ସଞ୍ଚାଳନ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସାଥୀ ଅଙ୍ଗମାନଙ୍କର ପ୍ରତିପୋଷଣ ତଥା ସୁରକ୍ଷା କରିଥାଏ। ଯାହା ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ସତ୍ୟ ପ୍ରମାଣିତ କରେ ଯେ ଏହି ସଂସାରର ସମସ୍ତ ଜୀବନ ଜୀବିକାର ପ୍ରୟାସ ଏବଂ ମାନବ ଶରୀରର ସଞ୍ଚାଳନ ପଛରେ ପ୍ରକୃତରେ ‘ପେଟ ପାଇଁ ସବୁ ନାଟ’।