ହେୟଜ୍ଞାନ କରିବା ଅନୁଚିତ

ଅନେକ ସମୟରେ ଆଇମାଙ୍କର କାହାଣୀ ଗୁଡିକରେ ଭରିରହିଥାଏ ଜୀବନର ଅନେକ ରହସ୍ୟ । ସେଗୁଡିକୁ ପିଲାଦିନରୁ ହିଁ ଶିଖିଥିଲେ ଜୀବନରେ କାମ ଦେଇଥାଏ । ଏହି କାହାଣୀର ଶିକ୍ଷାକୁ ପିଲାମାନେ ଜୀବନରେ ବ୍ୟବହାର କରି ଆଗକୁ ବଢିଥାଆନ୍ତି । ସେହିଭଳି ଏକ କାହାଣୀ ହେଲା ହେୟଜ୍ଞାନ କରିବା ଅନୁଚିତ ।

ଏକ ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲରେ ଚିକୁ ନାମକ ଏକ ଭାରି ଚତୁର ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ମାଙ୍କଡ଼ ରହୁଥିଲା, ଯିଏ ସାରା ଦିନ ଏ ଗଛରୁ ସେ ଗଛକୁ ଡେଇଁ ବୁଲୁଥିଲା ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲର ଅନ୍ୟ ପଶୁପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ହଇରାଣ କରି ବହୁତ ମଜା ନେଉଥିଲା । ସେହି ଜଙ୍ଗଲର ମଝିରେ ଏକ ବଡ଼ ପୋଖରୀ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମିଣ୍ଟୁ ନାମକ ଏକ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଦୟାଳୁ କଇଁଛ ନିଜ ପରିବାର ସହ ବାସ କରୁଥିଲା । ଚିକୁ ସବୁବେଳେ ପୋଖରୀ କୂଳକୁ ଆସି ମିଣ୍ଟୁର ଧୀର ଚାଲିକୁ ଦେଖି ତାକୁ ଚିଡ଼ାଉଥିଲା ଏବଂ କହୁଥିଲା, "ହେ ମିଣ୍ଟୁ ଭାଇ! ତୁମେ ଏତେ ଧୀରେ ଚାଲୁଛ ଯେ ତୁମକୁ ଗୋଟିଏ ଜାଗାରୁ ଆର ଜାଗାକୁ ଯିବା ପାଇଁ ବୋଧେ ପୂରା ଦିନଟିଏ ଲାଗିଯାଉଥିବ । ମୋତେ ଦେଖ ମୁଁ କେମିତି ପବନ ବେଗରେ ସବୁଆଡେ ବୁଲିପାରୁଛି । ମିଣ୍ଟୁ କଇଁଛ କିନ୍ତୁ ତା କଥାରେ କେବେ ରାଗୁନଥିଲା, ବରଂ ହସି ଦେଇ କହୁଥିଲା, "ଈଶ୍ୱର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଗୁଣ ଦେଇଛନ୍ତି ଚିକୁ ଭାଇ, ତେଣୁ କାହାକୁ ଛୋଟ ବା ଦୁର୍ବଳ ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ଦିନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ହଠାତ ବଡ଼ ଝଡ଼ବର୍ଷା ହେଲା ଏବଂ ପ୍ରବଳ ପବନ ଯୋଗୁଁ ଗଛରୁ ଶୁଖିଲା କାଠ ଓ ପଥର ସବୁ ଏପଟ ସେପଟ ହୋଇ ପଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଚିକୁ ମାଙ୍କଡ଼ ପ୍ରାଣ ବିକଳରେ ଏକ ବଡ଼ ଗଛ ଉପରୁ ତଳକୁ ଡେଇଁ ପଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ସମୟରେ ହଠାତ୍ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ପଥର ଖଣ୍ଡ ତାର ଗୋଡ଼ ଉପରେ ପଡ଼ିଗଲା । ଯାହାଫଳରେ ସେ ଆଉ ଚାଲିପାରିଲାନି କି ଗଛକୁ ଚଢ଼ିପାରିଲାନି । ସେହି ସମୟରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଏକ ଶିକାରୀ କୁକୁର ଆସୁଥିବାର ଦେଖି ଚିକୁ ଭୟରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା ଏବଂ ବଞ୍ଚାଅ ବଞ୍ଚାଅ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲା । ମାତ୍ର ତାର ଦୁଷ୍ଟାମି ଯୋଗୁଁ ଜଙ୍ଗଲର କୌଣସି ପଶୁ ତାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆଗେଇ ଆସିଲେ ନାହିଁ । ଏହି ସମୟରେ ପୋଖରୀ ଭିତରୁ ମିଣ୍ଟୁ କଇଁଛ ଚିକୁର ବିକଳ ସ୍ୱର ଶୁଣିପାରିଲା ଏବଂ ସେ ବିନା ଦ୍ୱିଧାରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପାଣିରୁ ବାହାରି ଚିକୁ ପାଖକୁ ଆସିଲା । ନିଜର ଶକ୍ତ ପିଠି ସାହାଯ୍ୟରେ ସେହି ଭାରି ପଥରକୁ ଟେକି ଚିକୁର ଗୋଡ଼କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲା । ଏହାପରେ ମିଣ୍ଟୁ ଚିକୁକୁ କହିଲା, "ଶୀଘ୍ର ମୋ ପିଠି ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଯାଅ", ଏବଂ ଚିକୁ ପିଠିରେ ବସିବା ମାତ୍ରେ ମିଣ୍ଟୁ ତାକୁ ନେଇ ପୋଖରୀ ଭିତରେ ଥିବା ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ଦ୍ୱୀପକୁ ଚାଲିଗଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଶିକାରୀ କୁକୁରଟି ପହଞ୍ଚି ପାରିଲାନାହିଁ। ଶିକାରୀ ଚାଲିଯିବା ପରେ ଚିକୁ ନିଜର ଭୁଲ ବୁଝିପାରିଲା ଏବଂ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ମିଣ୍ଟୁକୁ କହିଲା, "ମୋତେ କ୍ଷମା କରିଦିଅ ମିଣ୍ଟୁ ଭାଇ, ମୁଁ ସବୁବେଳେ ତୁମର ମଜା ଉଡ଼ାଉଥିଲି । କିନ୍ତୁ ଆଜି ତୁମର ସେହି ଧୀର ଚାଲି ଏବଂ ଦୟାଳୁ ସ୍ୱଭାବ ଯୋଗୁଁ ହିଁ ମୋ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଗଲା । ସେହିଦିନଠାରୁ ଚିକୁ ମାଙ୍କଡ଼ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଚିଡ଼ାଇବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା ଏବଂ ସେ ଓ ମିଣ୍ଟୁ ଜଙ୍ଗଲର ସବୁଠାରୁ ଭଲ ସାଙ୍ଗ ପାଲଟିଗଲେ । ତେଣୁ କାହାକୁ କେବେ ହେୟଜ୍ଞାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଏବଂ ବିପଦ ସମୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହିଁ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ ଅଟେ ।